Polskie stroje ludowe zaczęły powstawać pod koniec dziewiętnastego wieku. W późniejszym czasie stroje ludowe zaczęły być traktowane bardziej jako ubiór odświętny, który noszono tylko na specjalne okazje.
Jego wygląd uzależniony był od regionu w jakim powstawał i typu gospodarki oraz historii. Pomysły często były czerpane z innych stroi np. mieszczańskich i mundurów wojskowych. Mieszkanki regionu rzeszowskiego nosiły stroje ludowe rzeszowskie. Były to białe koszule z haftami i zdobionymi kołnierzykami. Ich spódnice najczęściej zakrywały kolana. Występowały w odcieniach zieleni, granatu dołem zdobione tasiemkami.
Na białą koszulę zakładano, ozdabiany barwnymi i różnokolorowymi cekinami, gorset. Uzupełnieniem stroju były czerwone korale. Kobiety przepasywały się białym fartuchem. W zależności od stanu cywilnego na głowie noszono panny wianki, mężatki kolorowe chusty. Strój mężczyzny prezentował się trochę skromnie.
Składał się z płóciennej koszuli oraz portek z lnu. Na koszulę zakładali granatowy płaszcz, białe spodnie wkładano do czarnych butów.